Autorem lekcji jest Dominik Damas (sea__),18. USTERZENIE PIONOWEDo zaprojektowania wykorzystamy przekroje poprzeczne zmniejszone do odpowiedniej skali. Możemy też postąpić inaczej, zeskalować obrys sterów do odpowiedniej skali (1:36).
Ale i tak potem trzeba wprowadzać przy drukowaniu odpowiednie poprawki, bowiem właściwą skala w której my projektujemy to 1:33. Możemy też wybrać własną skalę.
Wykorzystując znane już operacje tworzymy końcowe żebra powierzchni. Wypełniamy je potem powierzchnią. Końcówki możemy wypełnić masą plastyczną albo wykorzystać Siatkę Krzywych. Sposób postępowania ilustrują poszczególne zrzuty.
19.USTERZENIE POZIOMEPrzednie stery poziome wykonujemy taką samą techniką jak inne elementy. Mając kilka żeber budujemy konstrukcję złożoną z żeber końcowych.
Rozwijamy powierzchnię i sprawdzamy czy wszystko jest w porządku. Przy sterach znajdują się małe lotki, my jednak tworzymy linie prostą. Po rozwinięciu powierzchni dorysowujemy potrzebą linie.
Końcówka steru budujemy wykorzystując Siatkę Krzywych. Uzyskamy w ten sposób rozwijalną powierzchnię. W razie potrzeby dokonujemy korekty. Dorysowujemy potem końcówkę lotki steru.
20. SILNIKKształtowanie powierzchni silnika będzie też wymagało trochę wysiłku. Powodem tego jest jego nietypowy kształt. Po narysowaniu osi i krzywych obrysu rozmieszczamy je odpowiednio.
Ponieważ kształt silnika jest dość skomplikowany, do wykonania powierzchni rozwijalnych potrzebny będzie jeszcze jeden przekrój.
Gdy to zrobimy wykorzystując uchwyty rysujemy od nowa zarys silnika. Tworzymy linie proste, które będą potem krzywymi prowadnicy. Na rysunku poniżej pierwotny kształt zaznaczony jest na kolorem czerwonym, a nowy błękitnym.
Na początku silnika znajduje się wlot powietrza. Jego wykonanie jest proste, wiec nie wymaga szczegółowego opisu wykonania. Rysunki objaśniają jego konstrukcje.
Wywołujemy z menu Powierzchnia —Krzywe Płaskie wskazując na tylnią cześć wlotu powietrza. Tworzy ono powierzchnię tylko z jednej krzywej. Drugie polecenie z tego samego rodzaju Krzywe Krawędziowe posłuży do konstrukcji przedniej części silnika.
Tworzy ono powierzchnie miedzy dwiema, trzema bądź czterema krzywymi. Efekt jest widoczny poniżej.
Przykładowe powierzchnie po rozwinięciu:
21. KOŁPAK ŚMIGIEŁKołpak to łatwy do wykonania. Możemy od razu podzielić go na część stożkową oraz walcową. Możemy też narysować jedną krzywą, stworzyć powierzchnie i wywołać z menu Edycja- Eksploduj. Ja narysowałem oś symetrii i jedną krzywą obrysu kołpaka śmigła wraz z piastą.
Następnie wywołujemy z menu Powierzchnia— Powierzchnia Obrotowa. Oś symetrii będzie nasza naszą „osią obrotu” a krzywa zarysu naszą „krzywą do obrócenia”. Zaznaczamy w Opcjach Obrotu odpowiednie opcje i wartości, zatwierdzamy. Tak otrzymany obiekt eksplodujemy.
Śmigła zostawiam do wykonania projektantowi. Nie powinno być z nimi żadnego problemu.
22. POZOSTAŁE ELEMENTYDo wykonania zostały jeszcze golenie, koła i inne nie pokazane elementy. Koła wykonane zostaną ze sklejonych wielu krążków albo jednego wyprofilowanego bloczku. W Internecie jest opisanych wiele sposobów wykonania tego elementu.
Goleń będzie składać się ze stalowego rdzenia ( może to być drut ze spinacza biurowego) a właściwy wymiar zewnętrzny wykonamy naklejając na ten rdzeń papier. Można też wytoczyć goleń na tokarce.
Inne drobne elementy wykonamy już bez problemu. Możemy też wprowadzać własną modyfikacje.
23.PLIKI WIDEO DO POBRANIAPliki wideo do pobrania znajdują się w części pierwszej lekcji w postaci załączników.
Przy opracowaniu lekcji autor korzystał z planów opublikowanych w numerze 12/2001 czasopisma Modelarz
